Terugblik Tigo (Japy) en missy

Hoi hoi!
Ik ben Missy, zo ben ik genoemd door mijn pleegmama en van mijn adoptiepaps en mams mag ik zo blijven heten, want ik doe mijn naam eer aan.
Ik ben een pittige eigenwijze dame, lekker iel op hoge poten, met grote oren, net schotelantennes en grote kijkers. Natuurlijk gooi ik met zo'n uiterlijk al mijn charmes in de strijd. Zo heb ik mijn nieuwe gezin al snel verliefd op mij laten worden en woon ik nu al een weekje hier.

Het bevalt mij hier erg goed. In het begin vond ik het maar wat raar hoor, zit er hier een grote kater, genaamd Tigo, die zelf nog geen 2 jaar is naar mij te brommen... Ik probeerde terug te brommen natuurlijk, maar helaas, ik ben iel, het kwam niet echt over. Toch heb ik met mijn charmes ook hem verliefd laten worden hoor, want hij rent achter mij aan, en doet tikkertje en verstoppertje met mij. En als ik hem niet vinden kan, verraad hij zichzelf met een "prrrrrt". Ook als hij moe is en ik ga bij hem liggen, dan wast hij mij van top tot teen, erg handig, zo'n wasstraat.
 
Soms ben ik iets minder pittig, dan mis ik een echte mama, maar daar heb ik een oplossing voor. Dan ga ik onder de dekens bij het bazinnetje liggen zodat niemand mij ziet. En dan leg ik mijn billen tegen haar buik zodat ik met vier pootjes mijn staart stevig vasthouden kan, en dan is het puntje van mijn staart mijn fopspeen. Zo kan ik dan heerlijk naar dromenland!
 
Verders houd ik wel van roven, vooral kipfilet, ik weet dat ik een kat ben, maar stevig in één hap vastbijten als een pittbull is veel effectiever hoor!
En die staart van Tigo is ook zo leuk! net een plumeau, die moet ik ook nog eens heel goed te pakken krijgen!
 
Oh Tigo wilt ook nog wat zeggen...
 
Hallo!
Ik ben Tigo, ik wil ook nog wat van mijzelf laten horen, want ik kom ook van het asiel af. Als Missy een verhaaltje mag doen, mag ik dat natuurlijk ook...
Ik ben net als Missy in een pleeggezin in de leer geweest om een lieve charmante kitten te worden en dat is gelukt! Jaja, want op mij werden de baasjes als eerst verliefd!
Maar ja, dat kan ook niet anders he! Ik ben een heerlijk fluffy mormel, lekker speels, sociaal, van kleins af aan al...
 
Ik weet mijn eerste dag nog als gisteren!
Na een autorit vol interesant uitzicht, gauw de reismand uit thuis.
Met een tijgersluip rustig eens alles bekijken. Eerst natuurlijk onder... dan in, en dan op alles.

En die grote deur, die is gevaarlijk! Toch even blazen!
Tot die open is, dat is interesant! Nog zon groot raam! En een trap! En onderaan die trap.... een hoop schoenen! Ook daar natuurlijk in op en onder.

Na steeds actiever rond te rennen en te spelen, het onder de bank onveilig maken tot echt elke spleet vol kussens gestopt is, is de mand erg interesant.
Om te liggen, te draaien te sabbelen, en vervolgens hard te spinnen met ogen dicht tot het muisstil word...  Heerlijk zo'n eerste dag, en die is nog maar net begonnen.

En zo is het doorggegaan! Tot ik mij begon te vervelen... Buiten spelen durf ik niet zo goed, en de baasjes zijn niet zo zot om nou de hele dag met mij tikkertje te spelen.
En dat terwijl ik van tikkertje houd! Lekker achter ze aan rennen en dan zij achter mij aan....
 
Toen kwamen ze donderdag thuis met mijn mand, maar die was gevuld! Ik vond het wel eng hoor, maar niet doorvertellen! Daar zat Missy in, ze rook vreemd en ik wist niet of ze lief was. Maar ja, ze liet me niet met rust, de hele tijd hing ze in mijn staart! Uiteindelijk was ik het beu en besloot ik achter haar aan te rennen... Volgens mij vond ze dat leuk! En, tja... eigenlijk ik ook wel!
 
Dit bevalt me goed zo, ik kan lekker veel spelen, maar daar word ik ook erg moe van hoor! En dan kunnen we allebei heerlijk slapen, eigenlijk best lekker warm als ze dan tegen mij aan ligt...

We willen jullie allemaal en Marijke in het bijzonder bedanken voor alle liefde en zorg!