terugblik Krimi (Kimi)

13 jauari 2011

Lieve mensen van het asiel,
 
Inmiddels is Krimi (voorheen Kimi) ruim een maand bij mij. En ja, hij doet zijn naam eer aan! De snoeren van mijn telefoonoplader en van mijn internetverbinding hebben het al moeten ontgelden en ook de kleden over de bank worden verscheurd. Nu lijkt het net of ik helemaal niet blij ben met die grote kater, maar niets is minder waar!

In het asiel was Krimi een bange, depressieve en zeker niet aaibare kat. Hij heeft nog steeds zijn kuren en kan nog steeds heel erg van me schrikken (hard weglopen als ik van de bank op sta, erg schrikken als mijn handen plotseling in de buurt komen om te aaien) maar regelmatig heeft hij veel behoefte aan een kroelsessie. Achter z'n oren, op z'n koppie, onder z'n kin en op z'n rug en zijkanten. Nee, z'n buik is nog even verboden gebied. Op schoot wil ook niet erg lukken, ten eerste omdat dat toch nog een beetje eng is en ten tweede omdat hij gewoon te groot is! Aan alle kanten hangt dan een stuk kat naast m'n schoot.

Met een hoop geduld is Krimi van een bange, chagerijnige kat veranderd in een kat met, gelukkig nog steeds een duidelijke eigen wil, maar ook in een kat die graag even komt kroelen en heerlijk tegen me aan op de bank wil liggen. Als ik een dag weg ben geweest is hij de volgende dag niet van mijn zijde te slaan. Tenzij er andere mensen zijn, want die vindt hij nog steeds niet leuk.

Spelen wil nog niet erg lukken. Speelgoedmuisjes uit elkaar slopen des te beter, maar achter een balletje aan rennen is niets voor dit monster. Tegen een speelhengel wil hij nog wel eens een paar tikjes geven om mij een plezier te doen, maar genoeg is dan ook duidelijk genoeg.

Ik wil jullie bedanken voor de goede zorgen die Krimi van jullie heeft mogen ontvangen gedurende al die maanden dat hij in het asiel zat.

Hartelijke groeten,

Sanne Taekema

Krimi20101219.jpgKrimi20110109.jpg