Terugblik Hermanus (Spetter)

29 januari 2010

Ergens tussen september en oktober hebben we "Spetter" inmiddels Hermanus roepnaam Herman opgehaald. Het was moeilijk zoeken, want er zijn zoveel zielige beestjes die maar moeilijk plaatsbaar zijn. Ze zijn allemaal zo lief en als het aan mij lag, zou ik er wel 20 willen hebben maar dit is uiteraard niet mogelijk. Ik hoop maar dat mensen wat bewuster gaan nadenken bij de aanschaf van een schattig jong katje, want kleine poesjes worden groot en belanden uiteindelijk in het asiel. De oudere katten blijven wat langer zitten en dat terwijl je van een oudere kat ook heel veel plezier kunt hebben.
 
Neem nou onze Herman; ruim 13 jaar. Hij is naar het asiel gebracht omdat zijn vorige baasje geen huisdieren mocht houden in het nieuwe huis. Daarom werd hij naar het asiel gebracht. Ik vraag me af hoe  je zoiets kunt doen. Ik zou het niet over mijn hart kunnen verkrijgen. Gelukkig is het goed afgelopen en heeft hij na lang wachten toch een goed tehuis gevonden.
 
Hij heeft er bijna een jaar gezeten, ruim 9 maanden om precies te zijn. Hij viel misschien niemand op, er zijn zoveel lieve zielige schatjes en Herman zat maar ergens stilletjes zijn dag uit te zitten. Gelukkig zag ik hem. Hij zat onder de klitten was wat angstig en behoorlijk aan de maat. Hij bewoog zich vrijwel niet misschien dat hij daarom zo dik was. Hij verzorgde zijn vacht niet meer. Ik denk dat dat kwam omdat hij zijn zomervacht verloor maar zich niet of nauwelijks waste. Misschien durfde hij zich niet goed te bewegen tussen al die andere katten. Hij zat ook maar stil ergens onder. Toen ik hem voorzichtig aaide begon hij gelijk te knorren. Ik vond hem zo schattig en zielig met zijn grote staarogen! Ik wil hem zo graag een tweede kans geven. Beestje zat er al zo lang en was al redelijk op leeftijd. Hij was erg vriendelijk vond ik. Een beestje met een goed karkakter. Het moest immers wel goedgaan met onze andere oude kater van 11 en onze grote herder.
 
Een week later gingen we hem ophalen. Het werd een lange rit voor hem, want wij wonen helemaal in Gelderland, Apeldoorn. Toen we hem ophaalden was hij al helemaal netjes gekamt, we kregen twee grote zakken met duur CD-voer mee en een mooie kam om zijn vacht te verzorgen. Ik ben erg tevreden hoe het gegaan is met de voorlichting en de verzorging van onze nieuwe kat. Al heb ik mijn bedenkingen over de medicatie die hij dagelijks zijn leven lang zou moeten slikken ivm met zijn rug. Volgens de dierenarts zou hij zo'n rugpijn hebben. Dit zou volgens hem de oorzaak zijn waarom hij zijn vacht niet kon verzorgen en dus niet kon buigen tijdens het wassen. Ik zou hem dus iedere dag vloeibare pijnstillers moeten toedienen.
 
Ik ben eigenwijs geweest en heb het niet gedaan. Thuis constateerde ik dat Herman geen enkele moeite had met het ergens opspringen. Bij ons kwam hij weer helemaal tot leven en Tinus vond het prima!
 
Ik vond hem levendig genoeg dus heb hem geen enkele medicatie gegeven. Wel hebben we al zijn klitten eruit geknipt, hij zag er raar uit, maar ik dacht dat groeit wel weer aan, dit is beter zo dan hem pijn te doen met een kam. Na ongeveer 2 weken was hij helemaal gewend bij ons thuis. En wonder boven wonder gaat het buitengewoon goed met onze andere kater Tinus. De twee mannetjes slapen helemaal tegen elkaar aan. En het gaat ook prima met onze hond. Nooit geweten dat een kat van 13 zo intens met een balletje kan spelen. Hij vliegt soms door de kamer met een balletje van zilverpapier en moeiteloos springt hij op de schutting om zijn terrein van bovenaf te inspecteren. Hij verzorgt zich prima en er is geen klit meer te vinden. We zijn ontzettend blij met deze meneer. Ik vermoed dat hij ook heel gelukkig is bij ons thuis. HIj mag de rest van zijn leven bij ons blijven en als hij er op een dag niet meer zal zijn, zouden we weer kiezen voor een oudere kat uit het asiel om die ook een mooi nieuw leven te geven.
 
Groetjes Evelyn & Rolf Tinus Herman en Wolf
spetter.jpg