Terugblik Sjaakie (Take Two)

6 september 2009

Op een zaterdag besloten we een kijkje in het asiel te gaan nemen. We hadden de website al een tijdje in de gaten gehouden en we hadden al een idee wat we wilden.

Een poes/kater maakte niet uit. In ieder geval geen kitten, geen buitenkat en we wilden er maar 1.

In een van de verblijven liep een grote kater rond ons heen, al kopjes gevend en schor mauwend had hij duidelijk besloten….ik ga met jullie mee! Na zijn kaartje opgezocht te hebben bleek het om een 9,5 jarige kater te gaan die al een tijd in het asiel zat (vanaf april). Hij was binnengebracht met de dierenambulance. Hij zat toen onder de teken, had een mank pootje en vechtwonden. Na onderzoek bleek hij een hartruis te hebben; aangeboren en vooralsnog geen medicatie nodig.

Een grote stoere cyper met witte sokjes/kniekousen, een witte borst en witte buik. Hij zat slecht in zijn vacht (maar dat is niet gek) en zijn kopje zat onder de korsten van het vechten. Meneer houdt namelijk niet van andere katten.

Vrijwel direct was het voor ons duidelijk dat deze aanhankelijke kater een tweede kans verdiende en wel bij ons. Gelijk alles geregeld en op 13 augustus haalden we hem op.

De hele dag heeft hij onder de trap gezeten. De volgende ochtend was hij volledig in de war en had hij een ongelukje buiten de bak. We hebben gelijk een extra kattenbak gekocht omdat ons huis wel erg groot is en hij op deze manier altijd een bak dichtbij heeft (en zindelijkheid is geen probleem!).

Twee nachten heeft hij ons wakker gehouden met miauwen om aandacht en heen en weer rennen door het huis. Na die 2 nachten was het ineens alsof hij nooit ergens anders is geweest. Hij begon het huis te ontdekken, ontdekte de krabpalen en vond “zijn” plekjes.

Na een flinke borstelbeurt kwam er een supermooie vacht tevoorschijn; toen pas zag je zijn tekeningen goed. Zijn korstjes waren gelijk weg en hij was verlost van die extra bagage.

Helaas bleek na anderhalve week dat hij een flinke luchtweginfectie had. Hij hoestte, proestte, nieste en leek wel een pan kokend water als hij lag te slapen! Dit komt vaker voor als ze niesziekte hebben gehad (en dat had hij in het asiel gehad). De dierenarts gaf hem een flinke prik en hop weer meer naar huis. Nu, een paar weken later, gaat het super met hem.

Het is voor ons geen moment wennen geweest. Sjaakie is een energieke kater die lekker zijn eigen gang gaat. Hij is ongelooflijk aanhankelijk en enorm op ons gericht. Alleen blijven gaat prima, maar zodra hij de deur open hoort gaan en we roepen zijn naam dan staat hij direct klaar om je te begroeten.

Hij komt niet buiten en vind het prima; hij taalt er niet naar. Er is hier ruimte zat en hij krijgt alle vrijheid. Het is een heerlijke knuffel en hoe meer mensen over de vloer, hoe gezelliger dat is. Spelen doet hij als de beste en als hij het naar zijn zin heeft houdt hij maar niet op met spinnen.

Eten is zijn hobby, als het aan hem ligt gaat dat 24 uur per dag door. Aangezien Sjaakie geen kleine kater is (hij weegt bijna 6 kilo) letten we goed op zijn gewicht dus dat feest gaat niet door.

Zoals op de foto’s te zien is heeft hij het super naar zijn zin.

Wat ons betreft gaat Sjaakie nooit meer weg.

Groetjes van Kelly, Marjolein en een pootje van Sjaakie

sjaakie take two2.jpg