Terugblik Max

4 maart 2011

 

Mag ik even voorstellen, onze Max!

Wij hebben hem vorig jaar op 12 maart bij jullie mogen halen en daar hebben wij, inclusief Max, geen twee tellen spijt van!
 
We hebben vier foto’s bijgevoegd, 2 dat hij hier net was (in de mand en op de bank) en 2 van hoe hij er nu uit ziet. Hij woog nog geen 10 kilo maar gisteren zijn we voor de jaarlijkse inenting bij de dierenarts geweest en hij is perfect gezond met een gewicht van 15.8 kilo. Max is ook mee naar Duitsland geweest dus voor hondsdolheid wordt hij ook jaarlijks geënt, we gaan niet zonder Max weg en als er geen mogelijkheid is om hem mee te nemen gaan we daar simpelweg niet naartoe J
Max is ook op cursus geweest, hij leert heel snel en luistert prima, hij vind zo’n cursus helemaal geweldig!
 
Max zou ook eenkennig zijn… euh, ik vrees dat Max gek is op iedereen en hij maakt makkelijk vrienden onder de mensen, hij hoeft ze maar aan te kijken met die grote bruine ogen van hem en ze zijn verkocht.
Qua honden is het wat lastiger want hij weet niet goed hoe hij vriendjes moet worden.
Hij staat driftig te kwispelen maar als een hond dichterbij komt begint hij in zijn angst te blaffen en te bijten.
Als we met Max naar de Elzen gaan, waar hij los mag lopen, krijgt hij voor de zekerheid een snuitje om zodat hij wel lekker kan rennen maar zonder het risico dat hij lelijk gaat doen tegen andere honden.
In de omgeving kennen ze Max allemaal en houden er rekening mee, dat heb je met dierenliefhebbers!
Met teefjes, en dan vooral zijn letterlijk grote vriendin Xena (een Mechelse herder) kan hij grandioos overweg, smoorverliefd is hij op haar!
(Max is in die tijd ook gecastreerd dus hij mag smoorverliefd zijn J )
 
We konden wel in de loop der tijd merken dat Max aan de ene kant veel had meegemaakt (negatief, hij dook in elkaar als hij maar een riem of slippers zag…) en aan de andere kant weinig. Hij moest eerst een van die roze voetjes af en beetje bij beetje is hij gewend aan buiten lopen.
De seizoenen van het jaar waren helemaal een verrassing voor hem, waar kwamen die blaadjes toch vandaan?
Gelukkig viel er ook sneeuw en dat vind Max prachtig! Heerlijk met hem spelen, als een gek er doorheen rennen (voetjes wel met speciale gel beschermd natuurlijk) hij kreeg er maar geen genoeg van.
 
Kortom, na bijna 1 jaar heeft Max weer zelfvertrouwen en mag hij lekker “hond” zijn. De genegenheid en knuffels die we van hem krijgen zijn letterlijk onbetaalbaar, wat een heerlijke vriend hebben we erbij!!!
 
Hartelijk bedankt en veel succes!
 
Groetjes,
Dirk en Cisca


Max2.jpg
Max3.jpg

 

Max4.jpg