Jack (Dropje)

21 juli 2009

Hallo mijn naam is Jack. In het asiel heette ik Dropje, maar zo’n dropje ben ik niet. In het huis houd ik heel erg van kroelen, slapen en spelen. Het allerleukste vind ik beestjes vangen. Maar dat deze beestjes soms ook aan de andere kant van het raam zitten, snap ik nog niet. Laatst had ik een ongelukje. Er zaten weer eens vervelende beestjes in de lucht, die wilde ik vangen dus ik sprong heel hoog in de lucht en boem… tegen raam. Ik viel achterover en met de plant die in het raamkozijn stond, viel ik op de grond. Gelukkig had ik me niet bezeerd, maar de bloempot was wel kapot. Oepsie…! Mijn baasjes waren niet boos op me maar ik was wel erg geschrokken zeg. Ik ga trouwens nog steeds achter de beestjes aan, zo’n lekkere knapperige vlieg kan ik echt niet weerstaan, maar in de buurt van het raam spring ik niet meer zo hoog.
 
Wat ik ook erg lekker vind, is het eten van mijn baasjes. Althans dat lijkt me lekker want ze geven mij alleen maar kattenbrokjes. Laatst had ik ze wel te pakken zeg, de sufferds hadden ’s avonds een balletje gehakt in de pan op het gasfornuis laten staan, nou die heb ik er ’s nachts mooi uitgehaald en in de woonkamer heb ik er heerlijk van gegeten. Afgelopen weekend had ik het ook voor elkaar, hop zo een plakje kaas bij mijn baasje van haar boterham afgepikt gewoon waar ze bij zat. Toen was ze wel boos op mij, maar ze moest ook erg hard lachen. 
 
Het toilet is ook een verhaal apart. Ze hebben er twee die baasjes van mij, eentje boven en een beneden. Dat is toch raar joh, ik kijk echt mijn ogen uit als dat ding doorspoelt. Hoe het nu precies werkt, ben ik nog niet helemaal uit. Als ik dorst heb hoop ik altijd dat ik de badkamerdeur open is, want het water uit dat toilet is écht veel lekkerder dan uit mijn eigen bakje.
 
Het spannendste wat ik heb meegemaakt was toch wel afgelopen week. Ik mocht voor het eerst zonder bandje naar buiten. Daar buiten zag ik toch iets geks in een hok zitten. Een groot grijs dier (net zo groot als ik zelf) met grote oren. ‘Dat is het konijn, Jack.’ zeiden mijn baasjes. Ondeugend als ik ben, probeerde ik dat beest de stuipen op het lijf te jagen, jammer genoeg is het konijn niet bang voor mij. In de tuin had ik het op een gegeven moment wel gezien dus besloot ik om een kijkje bij de buren te gaan nemen. Ik ging door een gat in de heg, maar wist toen niet meer hoe ik terug moest komen. Oh ow.. Ik zag maar een weg naar huis en die was over de aangrenzende schuurdaken. Toen diende meteen het volgende probleem aan want ik durfde er niet meer af. Na een kwartier met een trap en stoel door de brandgang te hebben gelopen kon een van mijn baasjes mij van een lage schutting aftillen.
 
Ik ben ook bij mijn drie buurkatten op visite geweest. Ik heb het al zo voor elkaar dat ze binnen hun eigen territorium bang van mij zijn. Ze durven niet langs mij heen naar hun huis. Volgens mijn baasjes heb ik het wel erg bont gemaakt de laatste keer dat ik op visite ging. Toen heb ik namelijk in hun huis uit de voerbak van een van hen zitten eten, gewoon even om te proeven hoor, meer niet. Toch vond de buurkat het een beetje raar en zat beduusd toe te kijken. Het buurmeisje heeft mij toen maar weer over de schutting gezet.
 
Zoals jullie kunnen lezen gaat het erg goed met mij. Ik heb het erg leuk thuis en haal zo nu en dan wat kattenkwaad uit in de buurt. Mijn baasjes vinden mij ondanks alles toch erg lief en willen mij nooit meer kwijt. Ze hebben het maar mooi getroffen met mij!

IMG_0892 copy.jpg