Terugblik Sjaak (Duncan)

22 februari 2011

In een hoekje van het asiel zat Duncan: een stram en zielig hoopje met verwarde haren. Hij zou heel sociaal zijn en helaas te lang in het asiel zitten. We keken eigenlijk een oudere rode kat, die niet op de vroegere katten van ons zou lijken…  Toch nog maar even over nagedacht of we wel een kat wilden die gelijk al extra zorg nodig had. De zwart-witte kater heet nu Sjaak en zat de eerste avond al op schoot. Hij weet wat hij wil. Zijn haar zit weer netjes (met een beetje hulp), hij niest niet meer, loopt en eet  steeds beter. Springen en miauwen kan hij niet, maar hij roept wel krols naar het poesje van de overkant  en in het weekend roept hij ons ook om 6 uur ’s morgens, want dat is hij gewend.

Voor Sjaak is het elke dag een feestdag en waarom uitslapen als je de hele dag kan slapen. Als de zon schijnt hoeft hij even niet op schoot, want dan moet hij in de zon liggen. Een allemansvriend die nergens bang van is, zelfs de dierenarts vind hij wel aardig. Soms zouden we willen weten wat hij allemaal al heeft meegemaakt, maar misschien ook beter van niet. Als het zo doorgaat mag hij binnenkort ook in de tuin. Met een beetje extra aandacht heeft hij o.i. een goede oude dag en wij een leuke eigenwijze kater.