Terugblik Noura (Fuega)

September 2010

In september 2009 hebben we onze pekingees Samson (zo’n 10 jaar eerder uit het asiel mee naar huis genomen) in moeten laten slapen. We missen hem, maar misten ook in het algemeen een hond in huis. Daarom gingen we regelmatig in het asiel kijken.

In december 2009 bezorgden we Noura en ons gezin een leuke kerst (en de tijd daarna natuurlijk ook) : we haalden pup Noura uit het asiel. Ze heette op dat moment Fuega en was  zo’n 13 weken oud.  Die leeftijd vonden we een goede kans om een hond uit het asiel zelf  op te kunnen voeden. Ze heeft gelukkig maar een kleine week in het asiel Breda gezeten. Ze kwam wel in een koude periode, die sneeuw vond ze wel erg koud die eerste dagen. Ze kreeg dan ook een blaasontsteking waardoor we met de zindelijkheidstraining ook even weer terug bij af waren. Maar ze was binnen 3 dagen weer hersteld. Ze at echt alles buiten op, van vuurwerk tot hondenpoep en kauwgom toe. Dat was goed opletten dus tijdens het uitlaten.  Helaas konden poes Lennie (ook asielpoes) en Noura niet goed met elkaar overweg. Helaas zijn deze 2 dieren nooit vrienden geworden en is Lennie na een ziekte in mei overleden.

Noura is een kruising mechelse herder (moeder) x whippet (vader). Een mechelse whippet dus ! Ze wordt 3 oktober al weer 1 jaar ! Ze is uitgegroeid tot een mooie hond waarvan de oren vaak als een herder rechtop staan. Maar als ze begint te rennen, gaan de oren plat naar achteren en voelt ze zich helemaal windhond ! Ze is kleiner, slanker, dan een herder maar groter en iets dikker dan een whippet. Ze kan heel snel rennen.  We hebben met haar de puppycursus gedaan en nu de “gevorderden” cursus bij de hondenschool. Op advies van het asiel, hebben we haar laten steriliseren.

Noura is een lieve sociale hond, een allemansvriend,  die graag kroelt en het liefst bij je op de bank komt liggen. Ze heeft veel energie die ze kwijt kan in de bos- of strandwandelingen. Ze is dol op water (en helaas ook op de daarbij behorende watervogels…).Ze achtervolgt supersnel meeuwen tot in zee maar heeft er gelukkig tot nu toe geen te pakken gekregen. In het bos blijft ze altijd dicht bij ons in de buurt. We  hopen nog lang van haar te kunnen genieten.