- © 2000/2008 Dierenasiel Breda
- |
- Sitemap
- |
- Site by OCC
Terugblik Bobby
24 november 2010
Hoi,
Hier een berichtje van Bobby. Ik woon nu 14 dagen bij mijn nieuwe baasjes en bij mijn nieuwe maatje Polleke. Pol is 10 jaar oud. Pol had een paar weken voor mijn komst afscheid moeten nemen van zijn levensmaatje: een Berner Sennen met een hele mooie naam: “Kaluna”. Best wel droevig voor dat kleine ventje. Polleke is trouwens een hond die erg bezorgd is om mij. Als ik af en toe bij het uitlaten ‘even afwezig ben’ of wat achterblijf, dan laat ie zien wat ie echt is: een ‘Scheeperke’, of wel een echt herdershondje. Hij komt dan naar mij toe en drijft mij weer naar mijn baasje. Tja, ik geef toe best wennen al die nieuwe dingen en ik moet zeggen…..ben ook best onder de indruk van mijn nieuwe leventje. Gewoon tof.
In het begin vond ik het allemaal vreselijk spannend wat er gebeurde. Ik was zelfs een beetje bang, maar al snel kon ik wennen aan de dagelijkse gang in dit huishouden. Heb ook kennis gemaakt met andere dieren van dit gezin, waaronder een heus paard. Groot beest, vele malen groter dan ik ben, maar ook reuze aardig voor mij. Trouwen best interessant zo’n manege, veel te doen en ik vind het erg leuk om daar naar toe te gaan. De baasjes doen daar ‘hun dingen’ en ik kijk intussen echt mijn ogen uit.
Nee voor geen goud wil ik hier weg…….en ook mijn baasjes willen mij niet kwijt. Ze waren best onder de indruk van wat ik allemaal al kon en hebben ook door dat ik snel leer. Ze hebben het idee dat ik een mengelmoesje ben van een Bordercollie en een Spaniel…… Nou lekker belangrijk; dat weet ik écht niet, ik laat ze maar in die waan.
Wel moest ik wennen aan het eten hier. Niet dat het slecht is, maar ik was een beetje verwend en wilde slechts ’menseneten’ eten. Gelukkig hebben ze mij via stapjes laten wennen aan mijn nieuwe eten en dat gaat nu hardstikke goed. Eerlijkheid gebied te zeggen dat ik het nu zelfs lekker vind en mijn bak met plezier leeg eet.
Tja, ik ben hier eigenlijk wel op mijn plekje…..Dankbaar voor de goede zorg van de mensen in het asiel en heel blij met mijn baasjes die ‘iets’ in mij zagen. Ik hoop stiekem dat nog veel meer van mijn vriendjes in het asiel zo’n goed plaatsje vinden.
Poot van Bobby.
