Terugblik Pluk

Het is al enorm lang geleden dat ik Pluk onze kater bij jullie heb gehaald ik was zelf toen nog vrij jong, begin 1996. We waren bij jullie komen kijken om een nieuwe kat te nemen en toen ik die kleine rode haarbal zag zitten en me vinger door de kooi stak en het eerste wat ie deed was sabbelen aan me vinger, toen was ik gelijk verkocht.
Hij was schijnbaar gevonden/gered in het Mastbosch op zeer jonge leeftijd.

Eenmaal thuis werd ie natuurlijk gelijk verwend met wat slagroom en 's avonds bij mij op bed slapen, natuurlijk was die slagroom niet het beste idee want de volgende morgen werd ik wakker en kwam ik erachter dat zijn darmen niet zo gulzig op de slagroom waren als hij zelf ik had zelfs even het idee dat een koe zijn behoefte op mijn bed had gedaan want ik dacht echt hoe kan er nou zoveel uit zo'n klein katje komen haha dat weet ik nog goed.
Het beesie groeide op en had vaak de behoefte om naar je oorlel te happen en eraan te sabbelen, waarschijnlijk te vroeg bij zijn moeder weg gemoeten dachten wij. Dit heeft ie uiteindelijk uit zijn eigen wel afgeleerd maar het was op zich een aparte bezigheid.

Het was de liefste kat die ik ooit heb mee gemaakt, een grote goedzak hij was opgegroeid tot een vrij grote kater, een echte vechtersbaas maar voor mensen was ie een engel, heeft me nooit gekrabt sloopte nooit iets en kwam altijd kroelen en het gezelschap opzoeken. Je kon er alles mee doen hij liet het allemaal toe zag de achterdeur net als mij als vertrek punt en de voordeur als entree. Gelukkig kon hij niet bij de bel dus mauwde hij de buurt maar bij elkaar om weer binnen gelaten te worden, 9 van de 10x om te eten en bij de achterdeur weer te vertrekken. Hij had het natuurlijk ook zwaar met zijn grote territorium te verdedigen.
Hij kon je altijd zo aankijken met een blik die boekdelen sprak. Het leek net alsof die luisterde naar je, hij volgde me overal mee naar toe en als ik thuis kwam van werk of school liep hij altijd vanaf halverwege de straat achter me aan, of ik nou op de fiets was of te voet. Zat ie al binnen dan werd ik uitgebreid begroet aandacht daar had ie nooit genoeg van. Het was echt een knuffelbeer of het nou de postbode was waarmee die tegenaan liep te wrijven of spelende kinderen op straat iedereen in de buurt kende Plukkie. Jagen kon hij ook als de beste vogeltjes, muisjes een x een konijn met van alles kwam hij thuis aan zetten. Mijn gehele woestijnratten familie is nog in zijn keel gat verdwenen hij kreeg de kooi altijd open als we een dagje weg waren uitgekookt was ie wel ! Ooit een dikke atlas op de kooi gelegd zelfs toen heeft hij het nog voor elkaar gekregen. Maar boos kon ik nooit op hem zijn zat in zijn instinct, medelijden met de woestijnratten had ik wel. Ik heb daarna ook nooit meer knaag dieren genomen natuurlijk !

Spijtelijk is hij afgelopen zaterdag op 14 februari overleden, onze poes is ziekjes dus we verwachten het van haar, maar Pluk die was kerngezond zo leek het dan toch at goed dronk gewoon goed energiek niets mis mee. Hij heeft ook van alles overleefd wrede gevechten een aanraking met een duitse herders hond rond het jaar 2000 die hem goed te pakken kreeg. Daarvoor heeft het baasje van die hond onze Plukkie destijds nog voor naar het asiel gereden om behandeld te worden. We hadden een kamer omgebouwd in een hele grote kooi waar die een hele tijd in heeft moet herstellen met een lampen kap om zijn hoofd. Hij mocht niet springen hij mocht niks maar hij kwam er bovenop en ging vrolijk verder. De raarste littekens en verwondingen kwam hij soms mee thuis de vechtersbaas hij deed geen mens of vlieg kwaad alleen andere katten haha. Maar zaterdag was het ineens plots over hij miauwde raar gaf over en viel van de vensterbank af. Zijn tongetje uit zun bek en een paar laatste zuchten en hij was er niet meer.

Ik wil jullie van het asiel in ieder geval bedanken voor het geweldige maatje dat ik in me leven heb gehad dankzij jullie werk en de goede zorg met de gebroken poot toen. Helaas moet ik nu zien afscheid te nemen ervan. Misschien wanneer het verdriet om Pluk minder is dat ik bij jullie op zoek ga naar een nieuw maatje maar ik weet wel één ding ik had me nooit een beter gezelschaps beest kunnen wensen als Pluk hij was meer als een kat hij was gewoon familie een echt maatje. En als dit op jullie site komt is het toch een manier dat ie nooit word vergeten, je zou het een eerbetoon aan Pluk zijn leven kunnen noemen.

De foto's erbij zijn allemaal redelijk recent zomer van 2008 helaas heb ik er geen meer van toen hij klein was.